Η Κύπρος ήταν Τουρκοκρατούμενη μέχρι το 1878. Τότε έγινε μεταβίβαση από την Τουρκία στην Αγγλία, η οποία παραχώρησε τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην Κύπρο. Έτσι η Κύπρος έγινε αποικία της Αγγλίας.
Οι Άγγλοι, από την πρώτη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στο νησί, προσπάθησαν να ταπεινώσουν τους Έλληνες κατοίκους της. Αμφισβήτησαν την ελληνικότητά τους, τη γλώσσα τους, έκαναν επεμβάσεις στην παιδεία έχοντας ως στόχο τη διαμόρφωση κυπριακής συνείδησης, αλλά δεν τα κατάφεραν.
Το 1931 έγιναν οι πρώτες άοπλες εξεγέρσεις του Κυπριακού λαού έναντι του Αγγλικού ζυγού, με σκοπό και στόχο την αυτοδιάθεση. Η πρώτη αυτή εξέγερση πνίγηκε στο αίμα. Ακολούθησε ένα καθεστώς τρόμου για πολλά χρόνια.
Το 1955 οι Ελληνοκύπριοι επειδή έβλεπαν ότι οι Άγγλοι δεν είχαν σκοπό να δώσουν την ανεξαρτησία στην Κύπρο, αποφάσισαν να αποτινάξουν τον Αγγλικό ζυγό, με ένοπλο αγώνα και ίδρυσαν την ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών). Πολιτικός ηγέτης της οργάνωσης ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και στρατιωτικός ο Γεώργιος Γρίβας - Διγενής.
Την 1η Απριλίου ξεκίνησε ο ένοπλος αγώνας για αυτοδιάθεση ή ένωση με την μητέρα Ελλάδα, με προκήρυξη που ξεκινούσε με τα εξής λόγια:
" Με τη βοήθεια του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολόκλήρου του ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον Αγώνα δια την αποτίναξιν του Αγγλικού ζυγού,με σύνθημα εκείνο το οποίον μας κατέλειπαν οι πρόγονοι μας ως ιεράν παρακαταθήκην: `Η ΤΑΝ `Η ΕΠΙ ΤΑΣ.....".
Έγιναν ανατινάξεις σε αστυνομικούς σταθμούς, στο τότε Κυπριακό ραδιόφωνο και σε άλλους νευραλγικούς στόχους.
Ο αγώνας αυτός διάρκεσε μέχρι το 1959. Πολλοί αγωνιστές πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας. Άλλοι φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν. Όμως ότι και αν έκαναν οι κατακτητές δεν λύγισαν τον Κυπριακό λαό, ο οποίος πολεμώντας ακόμα και με πέτρες και ξύλα κατάφερε να ταπεινώσει τους πάνοπλους Άγγλους.
Το 1959, μετά από τέσσερα χρόνια σκληρού αγώνα οι Κύπριοι κατάφεραν να αποσπάσουν τη συγκατάβαση των Άγγλων για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία της Κύπρου.
Οι Άγγλοι, από την πρώτη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στο νησί, προσπάθησαν να ταπεινώσουν τους Έλληνες κατοίκους της. Αμφισβήτησαν την ελληνικότητά τους, τη γλώσσα τους, έκαναν επεμβάσεις στην παιδεία έχοντας ως στόχο τη διαμόρφωση κυπριακής συνείδησης, αλλά δεν τα κατάφεραν.
Το 1931 έγιναν οι πρώτες άοπλες εξεγέρσεις του Κυπριακού λαού έναντι του Αγγλικού ζυγού, με σκοπό και στόχο την αυτοδιάθεση. Η πρώτη αυτή εξέγερση πνίγηκε στο αίμα. Ακολούθησε ένα καθεστώς τρόμου για πολλά χρόνια.
Το 1955 οι Ελληνοκύπριοι επειδή έβλεπαν ότι οι Άγγλοι δεν είχαν σκοπό να δώσουν την ανεξαρτησία στην Κύπρο, αποφάσισαν να αποτινάξουν τον Αγγλικό ζυγό, με ένοπλο αγώνα και ίδρυσαν την ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών). Πολιτικός ηγέτης της οργάνωσης ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και στρατιωτικός ο Γεώργιος Γρίβας - Διγενής.
Την 1η Απριλίου ξεκίνησε ο ένοπλος αγώνας για αυτοδιάθεση ή ένωση με την μητέρα Ελλάδα, με προκήρυξη που ξεκινούσε με τα εξής λόγια:
" Με τη βοήθεια του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολόκλήρου του ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον Αγώνα δια την αποτίναξιν του Αγγλικού ζυγού,με σύνθημα εκείνο το οποίον μας κατέλειπαν οι πρόγονοι μας ως ιεράν παρακαταθήκην: `Η ΤΑΝ `Η ΕΠΙ ΤΑΣ.....".
Έγιναν ανατινάξεις σε αστυνομικούς σταθμούς, στο τότε Κυπριακό ραδιόφωνο και σε άλλους νευραλγικούς στόχους.
Ο αγώνας αυτός διάρκεσε μέχρι το 1959. Πολλοί αγωνιστές πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας. Άλλοι φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν. Όμως ότι και αν έκαναν οι κατακτητές δεν λύγισαν τον Κυπριακό λαό, ο οποίος πολεμώντας ακόμα και με πέτρες και ξύλα κατάφερε να ταπεινώσει τους πάνοπλους Άγγλους.
Το 1959, μετά από τέσσερα χρόνια σκληρού αγώνα οι Κύπριοι κατάφεραν να αποσπάσουν τη συγκατάβαση των Άγγλων για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία της Κύπρου.
